بررسی اسناد زیارت عاشورا

در فضیلت زیارت امام حسین در روز عاشورا روایات و احادیث زیادی نقل شده است. از جمله روایتی که از امام محمد باقر(علیه السلام) در ابتدای زیارت عاشورا آمده است و ثواب ملاقات خداوند در روز قیامت را همراه با دو هزار حج و  دو هزار عمره و دو هزار جهاد به زوار مخلص آن حضرت بشارت داده است. استحباب خواندن زیارت عاشورا از اینجا فهمیده می شود که تمامی علمای شیعه در طول تاریخ بر آن اتفاق نظر داشته و حتی بر خواندن روزانه آن سفارش می کرده اند که این خود بهترین شاهد و دلیل بر صحت اسناد آن به معصوم (علیه السلام) است.
شیخ طوسی اصل زیارت عاشورا را این گونه نقل می کند که: صالح بن علقمه می گوید که به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم:
دعایی به من آموزش بده که اگر در آن روز امام حسین(علیه السلام) را از نزدیک زیارت کردم آن را بخوانم و اگر نتوانستم از نزدیک زیارت کنم از راه دور آن دعا را بخوانم امام فرمود: هر گاه که آن دو رکعت را به جای آوری و بعد از آن با سلام به سوی آن حضرت اشاره کردی در حالی اشاره تکبیر بگوی و بخوانی این زیارت را همان دعایی را خوانده ای که ملائکه در هنگام زیارت آن حضرت می خوانند. این روایت و اصل زیارت عاشورا از دو طریق نقل شده است که هر دو طریق هم صحیح است.
مطلب آیت الله زنجانی در مورد زیارت عاشورا: گذشته از تاییدات غیبی معتبر که موید زیارت عاشورا است سندی که در کتاب مصباح المجتهد برای آن ذکر شده است سندی صحیح است. نتیجه تحقیق در آن مبنی بر این است که در این کتاب بعد از بیان زیارت عاشورا از علقمه آمده است که: محمد بن خالد طیالسی از زبان سیف بن عمیر نقل کرده است که وی گفت: همراه صفوان بن مهران جمال و گروهی از یارانمان به نجف اشرف رفتیم و سپس از زیارت، صفوان رو به امام حسین(کربلا) کرد و به ما گفت: از همین بالا سر حضرت امیر المومنان (علیه السلام) امام حسین(علیه السلام) را زیارت می کنیم. من با امام صادق(علیه السلام) بودم که او به سوی حضرت حسین علیهم السلام اشاره کرد. سیف می گوید: آنگاه صفوان شروع به خواندن زیارتی کرد که علقمه از محمد بن خضرمی و او از امام باقر(علیه السلام) در روز عاشورا نقل کرده بود. ظاهر این عبارت می رساند که حضرت صادق با همین زیارتی که علقمه از امام باقر نقل نموده بود امام حسین(علیه السلام) را زیارت فرمود. در سند یاد شده هیچ شکی در وثاقت سیف بن عمیر و صفوان بن مهران نیست( و در شب رجالی به وثاقت این دو تصریح شده است) اما دو نکته باید ارزیابی شود:
1.الف: ارتباط با محمد بن خالد یا همان طرق بروی( یعنی کلام محمد بن خالد از کجا و توسط چه کسی به ما رسیده است)؟ب: وثاقت محمد بن خالد(یعنی آیا محمد بن خالد فرد راستگویی هست یا نه)؟
نکته اول با همان طرق به محمد بن خالد را با دو بیان می توان اثبات کرد. بیان اول: با بررسی سند و بخصوص عبارت« روی محمد بن خالد»(یعنی محمد بن خالد گفته است) و به شکل روی عن محمد خالد( از محمد بن خالد نقل شده است) مشخص می شود که در نزد شیخ طوسی نسبت این روایت به محمد بن خالد طیالسی ثابت بوده است و همین در اعتبار این سند از این جهت کافی است.
بیان دوم: به ظاهر این روایت از کتاب محمد بن خالد مستقیما اخذ شده است در کتاب الفهرست کتابی به ایشان نسبت داده شده است که از طریق حسین بن عبدالله و او از احمد بن محمد بن یحیی عطار و او نیز از پدرش و وی از محمد بن علی بن محبوب و از خالد روایت کرده است. همه این یادشدگان از بزرگان شیعه محسوب می شدند و مورد اعتماد هستند. به خصوص احمد بن محمد بن یحیی عطار که از مشایخ اجازه نیز بوده است. مشایخ اجازه ای که بنابر تحقیق در قله وثاقتند. البته مضامین نقل شده در زیارت عاشوره هم موید سندیت این زیارت است بسیاری از این مضامین در روایات نقل شده و اسلوب بیان زیارت عاشورا هم ما را به وثاقت نقل از معصوم هدایت می کند.
گردآونده: عبدالله روح الله



[ موضوع ] : احادیث و روایات اسلامی
[ برچسب ها ] :
ن : عبدالهی
ت : چهارشنبه, ۳۰ مهر ۱۳۹۳
نظر شما در مورد اين پست چيست ؟

دیدگاه خود را به ما بگویید.

 
 
  آقا " تقصیر " شما نیست ... که " تصویر "شما نیست من آیینه ای پر شده از گرد و غبارم ..!  
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.