تحریف

۲۰۱۴۰۹۰۸۱۶۳۶۰۲۷۹۶
تحریف به معنای دگرگون کردن است از ریشه حرف از باب تفعیل به معنای قلب کردن، وارونه کردن می باشد وقتی کسی سخنی را به دلایلی طور دیگری جلوه دهد به طوری که خلاف مقصد متکلم بوده به آن تحریف می گویند. اصل تحقیق آن را به سه دسته تقسیم کرده اند: ۱٫ تحریف معنوی، وقتی کلامی را تفسیر به رای نمایند بدون اینکه به ساختار جمله دست بزنند. در سوره بقره آیه ۵۷ میفرماید که بعد از شنیدن کلام خدا آن را تحریف می نمایند و یا در سوره نسا آیه ۴۶ که اشاره می نماید به عمل یهود در تحریف کلام.
۲٫ تحریف لفظی: یعنی دست بردن در متن و کاستن یا افزودن به آن بر طبق خواسته های خود، که این نوع تحریف د رتورات و انجیل صورت گرفته است.
۳٫ جعل کتاب است به این معنا که نویسندگانی کتبی می نوشتند و آن را به خداوند و وحی نسبت می دادند، در جهت گمراه کردن خلق خدا، چون آسان ترین راه برای گمراهی مردم استفاده از کلام خداست وقتی که حرف خودشان را به خدا نسبت می دهند، مردم آن را مپذیرند. آیه ۷۹ سوره بقره به این نوع تحریف اشاره دارد.
تحریف در کتاب مقدس: حضرت عیسی کتاب خود که حاوی راه های سعادت بشر بود را به تدریج به پیروان و طالبان حق آموخت و هنگام عروج به آسمان کتاب خود را به جانشین به حق خود شمعون حواری (پطرس) سپرد. پس از حضرت عیسی بی مهری هایی نسبت به انجیل صورت گرفت و گفته می شود که در واقعه ای متن انجل مفقود گردید. پس از مدتی علمای مسیحیت به تالیف اناجیل همراه با تاریخ مسیحیت پرداختند. از آنجا که تالیف انجیل برای گروهی سببکثرن طرفداران می شد. تعدد اناجیل رو به فزونی گذاشت. بنابر این اناجیل کنونی هیچ کدام امجیل مسیح نیست اما در عین حال پشتوانه اناجیل، انجیل حضرت مسیح است. یعنی مبنای اناجیل قرار گرفته است. پس از مدتی همین اناجیل دوباره نگاشته شده هممورد تغییر قرار گرفتند. بنابر این دو مرحله تحریف در کتاب مقدس صورت گرفته است . ۱٫ اناجیلی که به دست نویسندگان نگاشته شد که یا بر اثر فراموشی یا اغرض فردی، مورد تغییر قرار گرفت ۲٫ تغییر و تحریف در همین نوشته های مجدد کتاب مقدس در طی زمان ها.
زمینه تحریف: اگر زمینه تحریف موجود نباشد هیچ تحریفی صورت نمی گیرد.  توجه به این زمینه ها روشن گر مبحث است. ۱٫ عدم رواج کتابت: در میان بنی اسرائیل کتابت چندان رواج نداشت و اکثرا بر حفظ مطالب اهتمام می ورزیدند. در قرن ششم قبل از میلاد و درپی حمله نهایی بخت النصر به اورشلیم و فتح این شهر تمام آثار یهودی نابود شد و تورات هم نابود شد. ۲٫ تا قرن ۱۵ میلادی فقط روحانیون مجاز به مطالعه کتب مقدس بودند و چون تعداد این افراد محدود بوده است زمینه برای تحریف وجود داشته است .
۳٫ کثرت پیامبران دروغین. کسانی که ادعای پیامبری می کنند زمینه را برای تحریف و نسبت دادن ادعاها به خداوند وجود دارد. ۴٫ عدم آگاهی مردم، جهل و بی سوادی که زمینه را برای سوء استفتده روحانیون فاسد فراهم می سازد. در عین حال کلیسا همان گونه که اناجیل را هنگام تالیف مصون می شمارد در گذشت زمان هم نیز مصون از هر گونه تحریفی می داند و معتقد است که نسخه های مختلف بر اثر اشتباهات نسخ برداران، دارای تفاوت های بسیار جزئی هستند و این امر بسیار طبیعی است.

نویسنده : حسین سورانی



[ ادامه مطلب ] | [ موضوع ] : فرق و مذاهب
ن : عبدالهی
ت : شنبه, ۵ دی ۱۳۹۴
آیا زرتشت پیامبر بوده است؟

zartosht 5

قاعده لطف اقتضا می کند که خداوند تبارک و تعالی برای هدایت همه اقوام و ملل پیامبرانی را به سوی آنان بفرستد. حال سوال این است که آیا برای اقوام آریائی در فلات ایران پیامبری آمده است یا نه. بسیاری معتقدند که زرتشت پیامبر اقوام آریایی است اما عده ای پیامبری او را قبول ندارند و صرفا او را ششخصی می دانند که در میان قوم خود حکیم و آگاه بوده است و مردم را به نیکی دعوت می کرده است. بسیاری از محققان آریایی های اولیه را میترا پرست (خورشید) دانسته اند. آریایی ها عناصر طبیعی را ستایش می کردند. از خدایان آنها می توان به ایندرا، و ارونا و میترا اشاره کرد.وقتی آریایی ها بر اقوام دیگر مسلط می شوند و ارونا بزرگ خدایان جهان میگردد  و او خدای عقل و نظام بوده است. میترا در همه اقوام آریایی مورد پرستش قرار گرفته است و حتی مذهبی به نام مهر پرستی یا میترائیسم از هند تا اروپا پراکنده شده است. بعضی از تاریخ نویسان میترائیسم را ریشه اصلی همه ادیان الهی میدانند یکی از آداب مهم در این آئین قربانی کردن برای جلب نظر خدایان بوده است که روحانیون خاص بر مراسم قربانی نظارت می کردند. بنابر روایت، زرتشت در خانواده ای ار تبار سلاطین ایرانی ماد متولد شده است زادگاه او نزدیک دریاچه ارومیه بوده است، پدرش مردی دانشمند و متقی بوده و مادرش دختر یکی از نجبای ایرانی. در هنگام تولد نامش اسپیتامن بوده است وقتی در ۳۰ سالگی به نبوت مبعوث میشود نام زرتشت ( کسی که نور طلایی بر چهره اش می درخشد ) را بر او می نهند. گاتا ها یا سروده های اوستا در کوه سبلان به او الهام می شود ۱۲ سال به تبلیغ دین خود در غرب ایران می پردازد و چون با مخالفت سران قوم و عدم گرایش مردم روبرو می شود به شرق ایران و نواحی بلخ و خوارزم می رود، پس از مشکلات فراوان بالاخره گشتاسب شاهنشاه این سرزمین به او ایمان می آورد و از او حمایت می نماید. پس از ۳۵ سال کوشش و تبلیغ در سن ۷۷ سالگی در جنگی که بین ارجاسب پادشاه توران و گشتاسب روی می دهد کشته می شود. چند نکته : ۱٫ هنگامی که در دربار ساسانیان موبدان و دبیران درباری به تهیه شرح حال زرتشت پرداختند بیش از ۱۵ قرن از ظهور زرتشا گذشته بود و بیشتر به جعلیات و قصه پردازی پرداخته شد نه تاریخ ۲٫ دربار و روحانیت زرتشتی با هم پیوند عمیقی داشته اند، حتی بنیان گذار سلسله ساسانی یک روحانی زرتشتی بوده است. ۳٫ شرح حالی که در این دوره تهیه می شود و آنچه به عنوان آئین زرتشت به مردم تحمیل می شود هیچ گونه شباهتی با پیام زرتشت نداشت. دانشمندان دین شناس که در اوستا تحقیق کرده اند سرود ۴۴ را یکی از شاهکارهای آثار فکری دنیای قدیم میدانند. زرتشا در این فصل به خدای واحد اشاره میکند، از او راهنمایی می طلبد. از پرستش خداوند سخن می گوید، از راستی و درستی و نور پاک هدایت که باید در دل روشن شود، از خداوند یکتا درخواست می نماید. در این سروده زرتشت به دنبال سر چشمه والاترین زندگی پاک است. و در مورد خلقت و رموز حاکم بر خلقت سوال میکند. وقتی این مفاهیم بلند را با تورات مقایسه مینماییم به تفاوتی که در آن دو هست پی خواهیم برد، که اوستا دارای چه  مفاهیم بلندی در مورد خدا و خلقت است. زرتشت اعتقاد به خدای واحد را مطرح می نماید. پیام زرتشت عام است و اهورا مزدا نیز خدای همه عالم و عالمیان می باشد. اعلام میکند که فقط در سایه اعمالی که متکی به راستی و درستی است می توان خدا را خوشنود کرد و بر اندیشه پاک و خرد پاک تاکید می نماید. آموزه های زرتشت فقط می تواند از قلبی که مبعوث خداوند است تراوش نماید.

نویسنده: محمد سخاوتی



[ ادامه مطلب ] | [ موضوع ] : فرق و مذاهب
ن : عبدالهی
ت : چهارشنبه, ۷ مرداد ۱۳۹۴
 
 
  آقا " تقصیر " شما نیست ... که " تصویر "شما نیست من آیینه ای پر شده از گرد و غبارم ..!  
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.